Wanneer kiezen voor kelderbekuiping?
Een niet- of gebrekkig afgedichte kelder kan je ook langs binnen volledig laten afdichten. Het grote voordeel is dat er geen water meer kan binnenkomen. Maar wat houdt zo'n professionele dichting precies in?
Wat is kelderbekuiping?
Kelderbekuiping is een techniek om een gemetselde kelder waterdicht te maken door de wanden en vloer volledig af te sluiten met een waterdichte laag langs de binnenzijde, meestal op basis van cementgebonden mortels of speciale coatings.
Deze laag vormt als het ware een “kuip” aan de binnenzijde van de kelder die voorkomt dat grondwater of vocht door de muren en vloer naar binnen dringt. Kelderbekuiping wordt vaak toegepast bij bestaande kelders met vochtproblemen en is vooral geschikt wanneer waterdichting langs de buitenzijde niet mogelijk is.
Meer dan een kelderdichting
Hoewel het bij een professionele kelderbekuiping in essentie ook gaat over het aanbrengen van een nieuwe waterdichte laag, gaat het toch een stapje verder dan een gewone dichtingslaag.
Een gewone kelderdichtingslaag die je zelf kan aanbrengen is eerder een oppervlakkige vochtwerende behandeling. Die producten zijn vooral geschikt tegen condensatie, lichte doorslaande vochtplekken of tijdelijke vochtbelasting, maar niet tegen sterke of langdurige waterdruk. De voorbereiding is meestal beperkter en de laag is dunner en minder mechanisch sterk, waardoor ze gevoeliger is voor barsten of loskomen bij structurele beweging of hoge waterdruk.
Een professionele kelderbekuiping is een totaaloplossing waarbij een gespecialiseerd bedrijf de kelder structureel waterdicht maakt. Dit vergt in eerste instantie een uitgebreidere voorbereiding: alle bezetting op de muren moet immers eerst verwijderd worden, en in veel gevallen moet ook de vloer worden uitgebroken. De nieuwe dichtingslaag moet immers goed kunnen hechten op de oude muren. Ook worden scheuren en lekken gedicht en hersteld, en worden eventuele aanwezige zouten geneutraliseerd.
Daarna kunnen wanden en vloer worden opgebouwd met meerdere lagen hoogwaardige, meestal cementgebonden waterdichtingsmortels die bestand zijn tegen negatieve waterdruk (water dat van buiten naar binnen drukt). De nieuwe bezetting vormt één doorlopende, naadloze “kuip” en wordt correct aangesloten op kritische punten zoals de kimnaden (muur-vloerverbindingen) en doorvoeren. Vaak wordt dit nog gecombineerd met een nieuwe, waterdichte betonnen vloerplaat.
Wanneer kiezen voor kelderbekuiping?
Je kiest voor kelderbekuiping wanneer er sprake is van ernstige of aanhoudende vochtproblemen in de kelder, zoals actief binnendringend grondwater, natte muren of water op de vloer, en wanneer een waterdichting langs de buitenzijde niet haalbaar is (bijvoorbeeld bij rijwoningen of bestaande bebouwing).
Daarnaast zou je ook kunnen kiezen voor kelderdrainage. Daar leidt een pompsysteem het binnendringende water gecontroleerd af via noppenplaten en een pompput, in plaats van het tegen te houden. Drainage is vaak aangewezen wanneer er veel grondwaterdruk is of wanneer de kelderconstructie gevoelig is voor waterbelasting, omdat de druk actief wordt verminderd.
Bekuiping of drainage?
Kelderdrainage kent het grote voordeel dat de plaatsing minder kost én minder tijd in beslag neemt. Kies je voor kelderbekuiping, dan heb je - mits 100% correcte uitvoering, in het bijzonder bij overgang tussen muren en vloer - helemaal geen last meer van vocht. Bij drainage ga je, wanneer de elektriciteit uitvalt en de pomp niet kan werken, toch met een natte kelder zitten, tenzij je een back-up hebt.
Kun je ook een bekuiping langs buiten plaatsen?
In theorie kan een bestaande kelder ook langs de buitenzijde waterdicht gemaakt worden. Daarbij worden de keldermuren volledig vrijgemaakt door de grond rond de woning uit te graven, waarna ze beschermd worden met een waterdichte cementeringslaag of andere externe afdichtingssystemen. In dat geval wordt doorgaans ook een drainagebuis geplaatst aan de voet van de keldermuren om het grondwater actief af te voeren richting een pompput of riolering. Deze aanpak pakt het vochtprobleem bij de bron aan en is technisch gezien zeer doeltreffend.
In de praktijk wordt deze oplossing bij bestaande woningen echter weinig toegepast, omdat de werken zeer ingrijpend, duur en soms gewoon technisch onmogelijk zijn. Uitgraven is vaak moeilijk bij rijwoningen, bebouwde percelen, nabijgelegen funderingen of nutsleidingen, en brengt bovendien risico’s met zich mee voor de stabiliteit van de woning. Daarom wordt bij bestaande kelders meestal gekozen voor interne oplossingen zoals drainage of bekuiping.
Bij nieuwbouwwoningen daarentegen wordt een kelder standaard van bij de bouw langs buiten waterdicht gemaakt en gecombineerd met een drainagesysteem, omdat dit dan eenvoudiger, veiliger en structureel correct kan gebeuren.
