Wanneer kiezen voor kelderdrainage?

Staat het water in de kelder regelmatig zo hoog dat je je broekspijpen moet overplooien? Dan zal je er met enkel een coating niet geraken. Je gaat best ten rade bij een professional. Een vloerdrainagesysteem kan dan een oplossing bieden.

Wat is kelderdrainage?

Kelderdrainage is een systeem dat bedoeld is om binnendringend grond- of lekwater gecontroleerd af te voeren en zo vochtproblemen te voorkomen. Daarvoor wordt een elektrisch pompsysteem in de kelder geïnstalleerd. Het water dat via de vloer of de overgang met de muur binnenkomt, wordt opgevangen via een noppenmembraan aan de muren en op de vloer. Zo wordt het water afgesijpeld naar een pompput met dompelpomp, die het via een afvoerbuis naar de riolering of een andere afvoer leidt.

In plaats van het water tegen te houden (zoals bij kelderbekuiping), zorgt kelder- of vloerdrainage ervoor dat water dat toch binnenkomt snel en gecontroleerd wordt weggeleid, waardoor de kelder droger en beter bruikbaar blijft.

Inbouw of opbouw?

In de meeste gevallen wordt er gekozen om het pompsysteem in opbouw, dus op de keldervloer, te plaatsen. De pomp komt op het laagste punt van de vloerplaat te zitten.

Het pompsysteem kan ook in inbouw worden geplaatst. Inbouw, waarbij de vloerplaat moet worden ingefreesd of doorbroken, vraagt echter extra voorzichtigheid en expertise. Vooral bij oudere woningen of bij dunne vloerplaten kan dit risico’s inhouden voor de stabiliteit. Inbouw is wel mogelijk mits een grondige beoordeling, eventueel een stabiliteitsstudie, een beperkte ingreep en een correcte heropbouw met beton en wapening.

Afwerking van muren en vloer

Tegen de muren en op de vloer komt dus een noppenfolie. Vaak wordt daarop ook een nieuwe betonnen vloerplaat van voorzien. De afwerking kan je zelf kiezen: je kan een chape leggen en tegelen, of je kan het beton polieren. Ook de muren kunnen opnieuw bezet worden om het noppenmembraan aan het oog te onttrekken.

Wat als de elektriciteit uitvalt?

Klassieke kelderdrainage is afhankelijk van elektriciteit, en bij een stroomuitval kan de pomp tijdelijk niet werken, met risico op een natte kelder. In de praktijk bestaan er echter meerdere failsafes om dat risico sterk te beperken of op te vangen.

De meest gebruikte optie is een back-uppomp op batterij. Die treedt automatisch in werking wanneer de netspanning wegvalt en kan, afhankelijk van de batterijcapaciteit en de waterinstroom, meerdere uren tot zelfs een dag blijven pompen. Voor situaties met verhoogd risico wordt soms een dubbele pompinstallatie geplaatst: twee pompen in één pompput, waarbij de tweede inschakelt bij defect of overbelasting van de eerste. Daarnaast kan een hoogwateralarm worden voorzien dat een akoestisch of digitaal signaal geeft zodra het waterpeil te hoog stijgt, zodat snel ingrijpen mogelijk is.

Wanneer is kelderdrainage een optie?

Hoewel kelderbekuiping op zich interessanter is - er komt daarbij immers helemaal geen vocht binnen -, biedt kelderdrainage wel enkele interessante voordelen.

Zo is kelderdrainage vaak minder ingrijpend en goedkoper dan een volledige bekuiping, omdat er geen waterdichte kuip tegen alle wanden en de vloer moet worden aangebracht. De plaatsing van een dergelijk drainagesysteem neemt ook minder tijd in beslag. Ze is bovendien bijzonder geschikt bij bestaande kelders waar buitenafdichting moeilijk of onmogelijk is, bijvoorbeeld door aanpalende bebouwing of beperkte toegankelijkheid.

Daarnaast werkt kelderdrainage ook bij hoge of wisselende grondwaterstanden: het systeem vangt het binnendringende water actief op en voert het af, waardoor de waterdruk op de kelderconstructie vermindert. Ook laat deze oplossing de muren ademen, wat het risico op spanningen, scheurvorming of loskomende afwerkingen kan verkleinen, en maakt ze onderhoud en eventuele herstellingen eenvoudiger dan bij een volledig gesloten bekuiping.

Geen permanente oplossing

Kelderdrainage wordt vaak beschouwd als een beheersoplossing eerder dan een definitieve afdichting. Op lange termijn kan intensief en permanent wegpompen van grondwater, vooral in zandige bodems en bij onvoldoende filtering, leiden tot het mee afvoeren van fijne bodemdeeltjes. Dit kan aanleiding geven tot zettingen of verzakkingen. Bij correct ontwerp met eventuele bezinkzones in de pompput en gecontroleerde pompfrequentie blijft dit risico echter beperkt. Wanneer structurele waterdichting of stabiliteit primeert, is een volledige bekuiping of buitenafdichting vaak de duurzamere oplossing.